شعر آیینی (غزل -مرثیه )
ساعت ۱٢:۳۳ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٩/٢٦  کلمات کلیدی: شعرآیینی ، غزل مرثیه ، ادبیات عاشورایی

     ((این سوزش عاشقانه))                               

خـط می کشم زیر نامت هر جا که نام تو باشد        

دل‌می‌دهـــم‌عـــاشـــقــانه‌هـر‌جـا‌پیام‌تـوباشــد                                                                                                                       

 بی تو غریبانه ،غمدار سر می گذارم به دیــوار

باران ایـن بغــض غمـبار تقـدیم نـام تـو بـاشـد

با بال های شکسته ،پـر می زنم ، می نشینـم

فـرقـی نـدارد بـرایـم هـرجا که بـام تـو بـاشـد

با آن که صد آسمان دل ،دل در هوای تو دارد 

بیــزار از ذوق پــرواز، مــرغ ِ  بـه دام تـو بـاشـد

وقتی صلای محبت جوشـد زچـاووش راهـت

هفتـاد و دو مـرد و ملـت در بـارعـام تـو بـاشـد

مُهر قبول شریعت در پای خونت نشستـه ست

امـضـای آ ییـن احـمــد پـای قیـام تـو بـاشـد

بر شـانه های رسالت،جاپای قدر تو ثبت است

یعنـی کـه از عـرش عزت بـرتـر مقام تـو بـاشـد

خامی که خام تو باشد بر پختـگان فخـر دارد

بر پختـگان فخـر دارد خـامی که خـام تـو بـاشـد

می گردی ازذوق مستی،ذوب اهورای هستی 

پیـغـمبـر مـی پـرستـی وقـتـی امــام تـو بـاشـد

درچشم های تورازی ،خط می زندازنگاهم

هـر حرف و شعر وکلامی غیـر از کـلام تـو بـاشـد

سجاده ی پلک هایم،در زیر پای تو پهن است 

نـازم به معـراج چشـمی کـاو زیـر گـام تـو بـاشـد

"می سوزم ازاشتیاقت،درآتشم ازفراقت" *

ایـن سوزش عـاشقـانـه مشـق مرام تـو بـاشـد 

هرجاکه می بینم آتش می افتدآتش به جانم 

می ترسم این آتش آقا باز از خیـام تـو بـاشـد

یک علقمه اشک احساس،نذردو دستان عباس

شاهی که از فرط اخلاص کمتر غلام تو باشد

گـفتـنـد از فـرط خـامی،نـامـردمـان حــرامـی

آبی که کابین زهراست باری حرام تـو بـاشـد

دستان چون چشمه جاری معراج طفل عطش شد

دریـاچـه ی تشنه کامی سیراب جام تو باشد

هر صبح با بی قراری ،صد کاروان اشک جاری

بـا زیــنب بــــردبــاری در راه  شام تو باشد

تاریخ خون را به تکرار دوره کنم گر که صد بار 

خط می کشم زیر نامت هر جا که نام تو باشد

نـاکـام اگـر هـم بمـانـم از تـو گـلایـه  نـدارم          

ای زنده نام بلنـدت دنیا به کام تـو بــاشــد

                   ******** 

*این مصراع از" صفای اصفهانی"تضمین شده است