شعر آزاد ، چارانه های عاشقانه و پدرانه
ساعت ۱٢:٢٩ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۱/۳/٤  کلمات کلیدی: روزپدر ، عاشقانه و پدرانه ، شعر معاصر ، شعر آزاد

تو ، پرستو و بهار...

هر وقت گل بروید

همان وقت بهار است

من بهار را از رویش گلِ روی تو می شناسم

ردِ پای بهار

آهنگ آمدن تو را دارد

تو

پرستو

و بهار

واژگان ناب یک شعرید

شعرِ مهر و عروج و سرسبزی

شعرِ زلال احساس من

تو که باشی

بهار جاری ست

و پرستو

پیام رسانِ مهربانی می شود

پس همیشه بمان

 به خاطر بهار

به خاطر پرنده

به خاطر من که بی بهار و پرنده

                                        زنده نمی مانم

 

(1)

باید که بهار با تو باشم ای گل !

با شوقِ هزار با تو باشم ای گل !

از اوّلِ شام بی قراری هایم

تا صبحِ قرار با تو باشم ای گل!

 (2)

تصویر گلت در نظرم جاری شد

در شعر و شعور و باورم جاری شد

یادِ نفست پرید در آغوشم

عطرِ تو میان بسترم جاری شد

 

و اینم یک دوبیتی و یک رباعی ناقابل نذر دست های پینه بسته ی پدران زحمتکش ِمهربانی و بی نصیبی به بهانه ی گرامی داشت روز پدر

(3)

روایت های ناداری ست بابا
حدیث تلخ بیکاری ست بابا
میان پینه زخم ِدست هایش
تب ِاشک خدا جاری ست بابا

(4)

چشمانِ به غم نشسته ام تقدیمت

احساس نگاه خسته ام تقدیمت

سازِ غزل ِ خاطره ارزانی تو

آهنگ دلِ شکسته ام تقدیمت