دو غزل (تبسم خورشید،غزلْ مرثیه)
ساعت ۱٠:٥٤ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/۱۱/۱٧  کلمات کلیدی: عاشقانه ، شعر اجتماعی ، غزل

         ((تبسّم خورشید))                      سید سعید عندلیب

دمید مثل شقایق  زدشت احساسم

که سرخ گشت و بهاری مشام انفاسم

و روی باور شعرم به عطر داوودی

شکوفه می زد ومی شد بهارِ احساسم

 

واز تبسّم خورشید هم فرا می رفت

ستاره های نگاهِ نگین الماسم

و مثل آینه از آه من کدر می شد

عزیزدانه ی من مثل ذوق حساسم

واز ترنّم پروانه ها به هم می ریخت

هوای خاطر حسّاس غنچه ی یاسم

تمام صبر دلم را گریستم بی او

و فاش  شد غزلم با تمام وسواسم

                                          *****

                                           ((غزلْ مرثیه))

دل ،آینه داری ست که عاشق شده است

غم ، شادی یاری ست که عاشق شده است

این شعرِ غزلْ مرثیه ی بارانی

آواز هزاری ست که عاشق شده است

از دفتر پاییز بخوان قصه ی عشق

"پاییز، بهاری ست که عاشق شده است"

                                 *****