منطق الطیر درد(غزل)
ساعت ۱٢:۳۱ ‎ق.ظ روز ۱۳٩۳/۱٠/٢۸  کلمات کلیدی: غزل امروز ، منطق الطیر درد ، شعرمعاصر ، سعیدعندلیب

"منطق الطــّیر درد"

پا به پای نسیم می رقصی،چون غزالان مست شور غرور/

بر لبان تو خنده ی گیلاس،در نگاهت تبســّم انگور/

با نگاه غزالی ات هرگاه،می خرامی به پهندشت غزل/

می بری سوژه ی شکارت را،از کمینگاه عاشقی تا گور/

موی غمرنگ را که می ریزی،دور رخساره ی خودت، انگار/

دست صورت نگار شب زده است،دور تا دور روز را هاشور/

ناگهان گــُر به سینه می افتد،تا که کبریت می کشد چشمت/

طعمه ی شعله می شوم من و  تو،دست برآتشی فقط از دور/

طوطی هند شعرهایم تو،بیدل دهلی دوچشمت من/

کاروان نگاه بنگالی ت،باردار ترانه ی تاگور/

جامی نقش بند ذوقم شو،خشت مال سراچه ی شعرم/

باش عطــّار دردهای دلم،تا شوم شهروند نیشابور/

آاای! مشکاتیان احساسم! زخمه بر ساز دلربایی زن/

شور در شهر مردگان انداز،باطنین ترنـــّم سنتور/

منطق الطــّیر عشقبازی را،هدهد راه آرزویم تو/

بال بر بال خود ببر من را،تا بلندای قاف شعر و شعور/

شاعری ذوق و شوق می خواهد ،و نگاهی که عاشقت بکند/

فیض روح القدس مدد نکند،شعر ممکن نمی شود با زور/

من نه دعوی شاعری دارم،نه که شوخی ست لاف شعر زدن/

راز زیبایی توام برده،تا گلوگاه شاعری این جور/

پای تا فرق،دردم و غمبار،خمره خمره شراب می خواهم/

خمره های شراب شیرازی که کند حال خسته را کیفور/

زندگی غربت غریبی هست،غرق دلتنگی و خزان زدگی/

دور از عندلیب چشمانت،کرده ام از بهار عمر عبور/

"سعیدعندلیب”